|
Start |
|
Geschiedenis |
|
Ons adres |
|
Bestuur |
|
Matchen |
|
Stand & Topscorers |
|
Activiteiten |
|
Foto’s |
|
Stratenloop 2011 |
|
Geschiedenis |
|
Afkomst van de naam Ter Mote.
De Platsemolen, ook bekend als de Termote-molen, was de enige nog bestaande windmolen, de laatste van de acht molens die Ruddervoorde ooit rijk was. De bakstenen molen werd gebouwd in 1850 op een kleine mote (heuvel), met een romp die 23 m hoog was, terwijl de wieken een vlucht hadden van 24,5 m. Aan de voet had hij een diameter van 8,5 m, aan de molenkap 4,5 m. natuurschoon'', waarna 1957 de declassering als ,,te bewaren monument'' volgde. De molen was in werking tot 1948, waarna hij in 1951 gedeeltelijk werd afgebroken. De wieken gingen eraf in 1952. De ontmanteling en de hoge onderhoudskosten vormden de reden tot declassering. Omdat er geen subsidies loskwamen, ging na een tijd ook de gaanderij eraf.
Ruddervoorde, bleef onaangeroerd tot 1967, toen de toenmalige studentenclub Moeder Eligo toelating kreeg er een clubhuis in te richten. Ook de vzw Ter Mote werd opgericht. Die organiseerde muziekavonden en tentoonstellingen, zodat de Ruddervoordse molen een voorloper werd van de huidige culturele centra. Een voorbeeld van een inschrijvingsformulier uit die tijd vind je hiernaast.
Naast deze culturele activiteiten werd er ook een niet geringe bijdrage geleverd op sportief vlak met steeds frequentere heroïsche voetbalpartijtjes. Deze evolutie resulteerde uiteindelijk in de oprichting van FC Ter Mote eind 1974.
In de beginjaren werden er af en toe matchkes gespeeld tegen bevriende studentenclubs, die gekenmerkt werden door de studentikoze sfeer, waarbij de verbroederingen nadien het eindresultaat letterlijk wegspoelden.
Op 19 oktober 1973 werd FC Ter Mote ingeschreven bij het Liefhebbersverbond Houtland, wat meteen de geboorte was van onze ploeg. Onze eerste competitiewedstrijd bij de Zwevezeelse Hillevrienden werd, op zondagmorgen na een beruchte Molen—T.dansant, een 14-0 afstraffing. In de bewuste wedstrijd gingen achtereenvolgens Dirk Dejonckheere, Jozef Andries, Patrick Govaert, Virgil Eeckman, Luc Percquy, Rik Devooght en Luc Wille het doel verdedigen, evenwel zonder veel succes.
Het jaar daarop werd Ter Mote mede-oprichter van het Arbeidersvoetbalverbond en kreeg daarbij het stamnummer 3, wat bewaard bleef tot de opdoeking van de zondagscompetite van dat verbond in 2006. Op onderstaande foto ziet u dat het embleem door de jaren heen ook niet veranderd is. Indien er iemand informatie heeft over de huidige locatie van de vlag op de achtergrond mag men ons trouwens altijd contacteren…
Ondertussen richtte Ter Mote elk jaar een voetbaltornooi in met de kermis in juni. Dit tornooi vindt ondertussen al 32 opeenvolgende jaren plaats en is nog steeds bestemd voor plaatselijke ploegen.
In de jaren ‘80 bloeide de vereniging en kregen we onze huidige bestemming op het terrein van Riderfort. Ook op extra-sportief vlak werd er vanalles georganiseerd.
De professionele fotografie bestond in die tijd ook al, en hieronder vindt u een fotoreportage van een match uit 1987, waaruit blijkt dat supporters toen ook al talrijk waren, en appels meestal niet te ver van de boom vallen.
In de jaren ‘90 werd het nijpende spelerstekort opgevangen met voetballers uit andere gemeenten, wat de sfeer naast het veld niet altijd ten goede kwam. In 2000 werd dan toch de eerste en enige titel behaald met dit elftal, waarbij we nog enkele actieve spelers herkennen zoals huidig voorzitter Karel Defoirdt, Peter Christiaens, Wilfried Uyttenhove en Stan Govaert.
Ondertussen hebben we al heel wat zonen en schoonzonen van coryfeeën verwelkomd bij de Ter Mote-familie en de positieve selectieproblemen van de coach duiden op een schitterend toekomst voor de vereniging.
Met dank aan Yvan Vandamme en zijn dubbel naslagwerk ‘FC Ter Mote Historiek’
|
